Natangia pozostawała w obrębie państwa zakonu krzyżackiego do końca jego istnienia i sekularyzacji w 1525 roku, w odróżnieniu od sąsiedniej Warmii, która w 1466 przeszła pod panowanie polskie.
Jako okręg administracyjny i region kulturowy thumb|200px|Natangia na mapie z roku 1758 – oznaczona kolorem żółtym Po sekularyzacji zakonu w 1525 roku i powstaniu Prus Książęcych zostały one podzielone na trzy okręgi administracyjne: sambijski (Samland), górnopruski (Oberland) i natangijski (Natangen)Max Toeppen, Atlas zur historisch-comparativen Geographie von Preussen, 1858.
Okręg Natagia obejmował większy obszar niż dawny kraj plemienny Natangów – większą część Prus Dolnych (plemienne Barcję i Natangię) wraz z terenem południowym dawnej „puszczy galindzkiej”, czyli późniejszych Mazur.
Okręg dzielił się na starostwa zwykłe (niem. Hauptamt, l. mn. Hauptämter) i starostwa dziedziczne (niem. Erbamt, l. mn. Erbämter). Starostwa dzieliły się zaś na parafie (niem. Kirchspiel).
Obejmował on starostwa zwykłe: Pokarmin, Bałga, Iława Pruska, Olecko, Rastembork (Kętrzyn), Barciany, Węgorzewo, Ełk, Jańsbork (Pisz), Ryn, Lec (Giżycko) i Szestno oraz starostwa dziedziczne: Nowy Dwór i GierdawyMax Toeppen, Atlas zur historisch-comparativen Geographie von Preussen, 1858.