Do końca wojny przetrwały zaledwie 23 sprawne egzemplarze.
Służba powojenna Po wojnie kilka egzemplarzy Ju 352 zostało przejętych przez aliantów. Jeden z nich zaprezentowano w 1946 roku w brytyjskim Farnborough. Inny – zdobyty w Czechach – został przekazany Związkowi Radzieckiemu, gdzie poddano go analizom, ale nie wdrożono do służby operacyjnej.
Konstrukcja thumb|left|Silnik Bramo 323 eksponowany w MLP w Krakowie Junkers Ju 352 był trójsilnikowym dolnopłatem o mieszanej konstrukcji. Kadłub miał konstrukcję półskorupową z wręgami i podłużnicami. Dzielono go na dzielono na trzy główne sekcje: przednią (nosową), środkową (ładunkową) i tylną (z rampą). Stalowa kratownica nośna w części środkowej była kryta płótnem i sklejką, a elementy nosowe i ogonowe wykonano z duraluminium. Rampę Trapoklappe zaprojektowano jako hydraulicznie opuszczaną, z funkcją podnoszenia ogona maszyny – pozwalało to na bezpośredni załadunek wózków i lekkich pojazdów, choć w praktyce stosowano głównie ręczne systemy linowe ze względu na delikatność konstrukcji rampy. Maszyna mogła zabrać do 36. w pełni wyposażonych żołnierzy desantu lub równoważną masę ładunku – do 4000 kg.