Późniejsi badacze wysuwali wiele spekulacji na ten temat.
W języku hebrajskim termin „urim i tummim” przeszedł do mowy potocznej, a w tłumaczeniu łacińskim jest oddawany jako lux et veritas (światło i prawda).
Źródła Według opisów biblijnych urim i tummim były przechowywane w pektorale (napierśniku efodu – Hoszen Miszpat: „napierśnik sądu”), który arcykapłan nosił na piersi. W Biblii wymienione są kilkakrotnie: Wj 28,15-30 (przy opisie pektorału); Kpł 8,7–8 (ustanowienie Aarona i jego synów kapłanami); Pwt 33,8 (Błogosławieństwo Mojżesza nad Lewim); Ezd 2,63 (wzmianka) i Ne 7,65 (wzmianka o zaginięciu). Czasem Biblia nie wymienia nazwy przedmiotów wyroczni (ani urim i tummim, ani efodu), a mówi tylko o „radzeniu się Pana”.
Biblia nie wyjaśnia, czym dokładnie były, kiedy i jak się pojawiły, z jakich materiałów były wykonane ani techniki posługiwania się nimi. Mogły stanowić odpowiedniki losów, które oznaczały prawdziwość jednej z dwu opcji: tak lub nie.