Sezon 1998 zaczął odrodzony i na przełomie marca i kwietnia wygrał kolejno: po raz drugi GP E-3 Harelbeke i Brabantse Pijl oraz już po raz trzeci Ronde van Vlaanderen, lecz zaledwie tydzień później uległ ciężkiemu wypadkowi w Lasku Arrenberg podczas przejazdu przez najcięższy sektor bruku na trasie Paryż-Roubaix. Na domiar złego w trakcie leczenia złamanej nogi wdało się poważne zakażenie i groziła mu nawet jej amputacja z powodu gangreny. Reszta sezonu była stracona, gdyż po wyjściu ze szpitala kolarz musiał wręcz od nowa uczyć się chodzić i jeździć na rowerze. Jednak następnej wiosny (1999) „Lew” był już sobą i to prawie tak mocny jak przed ową kontuzją. Po raz drugi w karierze wygrał Dwars door Vlaanderen, zaś we wielkiej Ronde (RvV) uległ tylko swym młodszym rodakom Peterowi Van Petegemowi i Frankowi Vandenbroucke'owi. Sezon 2000 rozpoczął od zwycięstw w Omloop Het Volk (pierwszego) i Brabanste Pijl (już trzeciego w karierze), zaś w kwietniu po 40-kilometrowym solowym rajdzie wygrał swój drugi Paryż-Roubaix, a linię mety przekraczał wskazując na (niegdyś zagrożoną) lewą nogę. Na jesieni 2000 roku uległ jednak kolejnemu zagrażającemu życiu wypadkowi jadąc z żoną i synem na Harleyu Davidsonie po swej okolicy.