Liście Skrętoległe i długoogonkowe, w większości wyrastają na krótkopędach, na których są gęsto skupione po 5–8. Pąki są stożkowate, okryte wieloma łuskami, grube i ostro zakończone, barwy zielonej bądź czerwonej. Blaszka liściowa osiąga do 10–13 cm długości; jest wachlarzowata, czasem mniej lub bardziej wrębna w części środkowej (silniej na młodych roślinach), skórzasta, twarda, aparaty szparkowe jak u okrytozalążkowych na spodniej stronie liści. Blaszka ma użyłkowanie widlaste, rozgałęziające się dychotomicznie. Jesienią liście przebarwiają się na kolor jaskrawożółty (już w drugiej dekadzie września; liście utrzymują się na drzewie aż do ujemnych temperatur, a potem bardzo długo zachowują intensywne zabarwienie leżąc pod drzewem).
Kwiaty Roślina dwupienna, choć wszczepia się gałązki żeńskie w korony drzew męskich (pierwszy taki znany, udany eksperyment przeprowadzono na początku XIX w. w ogrodzie botanicznym w Wiedniu). Kwiaty męskie zebrane są w żółte kotki o długości 2–4 cm. Pojawiają się późną wiosną w kątach liści na krótkopędach. Kwiaty składają się z pojedynczego pręcika w formie trzonka z dwoma stulonymi workami pyłkowymi. Kwiaty te bardzo mocno pylą;