Do Europy miłorząb został sprowadzony w pierwszej połowie XVIII wieku z Japonii do Holandii do ogrodu botanicznego w Utrechcie (najstarszy okaz w Europie). Nie jest pewne, kiedy sprowadzono go do Polski, a najstarszy zachowany okaz rośnie od lat 70. lub 80. XVIII wieku w ogrodzie przy pałacu w Łańcucie. W latach 80. XX w. mierzył 31 m wysokości, a na wysokości 130 cm nad ziemią miał 352 cm obwodu.
Współcześnie gatunek jest szeroko rozpowszechniony na świecie w uprawie na terenach zieleni oraz na plantacjach dostarczających surowca do zastosowań w kosmetyce i lecznictwie.
Morfologia mały|upright|Liść miłorzębu mały|upright|Liście i kwiaty męskie mały|upright|Kwiaty żeńskie Pokrój Dorasta w swojej ojczyźnie do 40 metrów wysokości, w Polsce do 30 m. Korona młodych okazów luźna, u starszych często z kilkoma głównymi pniami i rozbudowaną szyją korzeniową. Pędy zróżnicowane na krótkopędy i srebrzysto połyskujące długopędy.
Pień Prosty, osiąga do 4,5 m średnicy. Kora bruzdowana, szarobrunatna, u starszych egzemplarzy głęboko spękana i gruba.