Pismo nie ukazało się więcej wskutek dezaprobaty Stanisława Dubois.
W lutym lub marcu 1940 rozpoczęto (początkowo bez wiedzy i zgody Dubois) wydawanie własnego pisma Barykada Wolności, od którego przyjęto nazwę grupy.
Część grupy wywodząca się z Czerwonego Harcerstwa TUR wydawała również od maja 1940 do kwietnia 1941 pismo Proletariusz, z podtytułem Pismo Polskich Socjalistów. Pismo wydawane było techniką powielaczową dwa razy w tygodniu, później codziennie, zaś od 1941 co tydzień. Nakład około 600 egzemplarzy. Redaktorami pisma byli: Edward Wieczorek, Stanisław Dębiński, Eugeniusz Henrykowski.
Po aresztowaniu przez Gestapo latem tego roku Stanisława Dubois i Konstantego Jagiełły, na czele grupy stanął Stanisław Chudoba. Zajmował on wraz ze swoimi zwolennikami bardziej krytyczne stanowisko wobec PPS-WRN i jednocześnie przywiązywał mniejszą wagę do kwestii jedności ruchu socjalistycznego. W rezultacie rozpoczął starania o stworzenie na bazie grupy Barykada Wolności szerszej platformy działania lewicy socjalistycznej. W tym celu podjął rozmowy z innymi podziemnymi grupami podobnej proweniencji, a także starał się rozbudować strukturę organizacyjną poza Warszawę i okolice.