Papież uważał „mistyczne Ciało Chrystusa” za najtrafniejsze określenie Kościoła, jako że funkcjonują w nim pierwiastki widzialne i niewidzialne, a Chrystus podtrzymuje jego istnienie. Kościół jako mistyczne Ciało Chrystusa zachowuje, zdaniem Piusa XII, odrębność osób i jedność w działaniu.

Naukę o Kościele jako Ciele mistycznym rozwinął sobór watykański II oraz doktryna posoborowa. Według konstytucji Lumen gentium jedność między Chrystusem-Głową a członkami Kościoła jest nadprzyrodzona za sprawą Ducha Świętego. Jednocześnie Kościół jest dwojaką rzeczywistością, zarówno naturalną, jak i nadprzyrodzoną. Katechizm Kościoła katolickiego stanowi, iż Chrystus jest Głową Kościoła mając „pierwszeństwo we wszystkim” (1 Kol 1, 18) i rozdzielając posługi, Kościół zaś jest Ciałem Chrystusa, ponieważ „żyje dzięki Niemu, w Nim i dla Niego” (KKK 807), a jego członkowie są złączeni z cierpieniem Chrystusa. Katechizm stanowi ponadto, iż to Duch Święty jednoczy Chrystusa z wiernymi, buduje i ożywia Kościół. Szczególnie z Chrystusem łączą chrzest i Eucharystia.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jezus Chrystus Kategoria:Teologia chrześcijańska