d’Estrées nie stracił żadnego ze swoich tytułów ani stanowisk, a nawet w roku 1681 został za wcześniejsze zasługi mianowany marszałkiem i tytularnym wicekrólem Ameryki. Pod koniec życia, w roku 1701, otrzymał także stanowisko gubernatora Bretanii. Niemniej odsunięto go od faktycznej komendy. Walczył jeszcze tylko przeciwko berberyjskim korsarzom w roku 1685 i 1688, lecz jak tylu innym także i jemu nie udało się ich zmusiċ do wyrzeczenia się swej profesji.
Zmarł 19 maja 1707 r. w Paryżu. Jego syn, Victor Marie d’Estrées, który od początku związał swoją karierę z flotą, tak samo jak ojciec został admirałem i marszałkiem, a ponadto członkiem Akademii. Drugim jego synem był duchowny i dyplomata Jean III d’Estrées (1666–1718), także członek Akademii Francuskiej.
Bibliografia Paweł Piotr Wieczorkiewicz Historia wojen morskich. Wiek żagla, Wydawnictwo Puls, Londyn 1995, (vol. I & II)
Kategoria:Francuscy admirałowie Kategoria:Marszałkowie Królestwa Francji Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ducha Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Michała Kategoria:Szlachta Królestwa Francji Kategoria:Urodzeni w 1624 Kategoria:Zmarli w 1707 Kategoria:Ludzie urodzeni w Solurze