Wzoruje się na prawdziwym doktorze Caligari, żyjącym w XVIII wieku, który odkrył, jak można zmusić lunatyka do popełniania morderstwa – czynu, którego, nie dopuściłby się na jawie. Celem dyrektora zakładu jest powtórzenie tego osiągnięcia, a Cesare jest jego ofiarą. Rzekomy Caligari zostaje schwytany i zamknięty w szpitalnej celi.
Na tym kończy się opowieść Francisa, a zaraz potem okazuje się, że obaj rozmówcy znajdują się w przedstawionym przez niego szpitalu dla chorych umysłowo. Jane – narzeczona, oraz Cesare – lunatyk, tak samo jak Francis, są pacjentami placówki. Na widok dyrektora szpitala, w którym rozpoznaje doktora Caligari, Francis staje się agresywny. Po obezwładnieniu go przez sanitariuszy i krótkim badaniu doktor stawia diagnozę i podejmuje decyzję co do dalszego leczenia.
Interpretacje Film Roberta Wiene skierowany był do publiczności o wyrobionych gustach, potrafiącej docenić jego wartość artystyczną. Jako pierwsi dzieło docenili krytycy francuscy, którzy mieli okazję oglądać premierę Gabinetu podczas spotkań Stowarzyszenia Klubu Filmowego Francji, zrzeszającego twórców i miłośników kina.