nazwę wkrótce zmieniono na Arbeitsgemeinschaft Airbus, aby ostatecznie 4 września 1967 roku przekształcić firmę w Deutsche Airbus. Celem nowej firmy było wspólne opracowanie nowej konstrukcji i/lub nawiązanie współpracy z potencjalnymi zagranicznymi partnerami. W październiku 1965 roku oczekiwania linii lotniczych względem nowej konstrukcji uległy jednak zmianie: do 200–225 miejsc wzrosła liczba pasażerów, jaką miała na swój pokład zabierać nowa maszyna, zwiększeniu do 1500 km uległ jej zasięg. Oczekiwano również, że koszty eksploatacji samolotu będą o 20–30% mniejsze niż Boeinga 727-200. Tym samym wszystkie dotychczasowe projekty, zakładające liczbę miejsc na poziomie 100, przestały być aktualne. W zaistniałej sytuacji, aby przeciwdziałać amerykańskiej dominacji, rządy Francji, Wielkiej Brytanii i Republiki Federalnej Niemiec (RFN) postanowiły wesprzeć finansowo po jednej z wytwórni z każdego kraju. Wytwórnie razem miałyby odpowiadać za budowę nowej konstrukcji. Wybrane zostały Hawker Siddeley, Sud Aviation i niemiecki konglomerat Arbeitsgemeinschaft Airbus. Podstawa prac miał być projekt dwusilnikowego, szerokokałdubowego HBN 100, który powstał w brytyjsko-francuskiej współpracy. Nowa konstrukcja otrzymała oznaczenie HSA 300. Litery HSA odpowiadały pierwszym literom nazw wytwórni Hawker, Sud i Arbeitsgemeinschaft.