Wraz ze wzrastającymi przewozami linie zaczęły poszukiwać maszyn o pojemności rzędu 100 pasażerów, przeznaczonych do obsługi krótkich i średnich tras. Z racji zadań, jakie stawiano przed nową konstrukcją, do samolotu przylgnęła nieoficjalna nazwa Airbus, czyli powietrzny autobus. Do wyścigu o zamówienia ruszyły brytyjskie British Aircraft Corporation i Hawker Siddeley, które wspólnie opracowały projekt nowego samolotu, bazując na swoich wcześniejszych doświadczeniach w budowie odpowiednio BAC One-Eleven i Hawker Siddeley Trident. Później Hawker Siddeley połączył siły z francuskimi Breguet i , tworząc projekt oznaczony jako HBN 100. Inny francuski producent Sud Aviation, samodzielnie rozpoczął prace projektowe nad maszyną oznaczoną jako Galion. Z kolei niemieckie wytwórnie Dornier, Hamburger Flugzeugbau, Vereinigte Flugtechnische Werke, Messerschmitt oraz Siebelwerke-ATG, nawiązały współpracę, podpisując 2 lipca 1965 roku porozumienie o utworzeniu Studiengruppe Airbus;