Profesje Ludność służebna wykonująca posługi dla dworu i aparatu państwowego: kucharze – gotowanie, warzenie potraw, łagiewnicy – wytwarzający gliniane lub drewniane naczynia, łaźnicy – wykonywanie usług w łaźniach książęcych, piekarze – pieczenie chleba, pieczywa, pracze – pranie odzieży książęcej i dworzan, rybitwi (rybitwy) – rybołówstwo, dostarczanie ryb na dwór księcia, stróże, woźnice, żerdnicy – rozstawianie namiotów i organizowanie pobytu w czasie podróży księcia.
Ludność służebna wytwarzająca różnorodne przedmioty i dobra: bednarze – spądownicy produkcja naczyń klepkowych z drewna – beczki, kadzie, faski itp., cieśle, grotnicy – wyrób grotów do włóczni i strzał, jadownicy – wytwarzali jady do grotów, kobiernicy, korabnicy – wytwarzanie łodzi, kowale – wyrób broni i innych żelaznych przedmiotów, mącznicy – mielenie zboża w żarnach, mydlnicy – wytwarzający mydło, niewodnicy – wyrób sieci rybackich (zobacz też niewód), rudnicy, rzeszotarze – wyrób sit, przetaków, sannicy – wyrób sań, szczytnicy – wyrób tarcz, szewcy, szłomnicy – wyrób hełmów, tokarze, winiarze, woźnice – wytwarzanie wozów, zduni, złotnicy.
Ludność służebna zajmująca się hodowlą zwierząt: konary czyli koniarze – doglądanie stadnin i stajni książęcych, owczarze, skotnicy – wypas bydła książęcego, świniarze.