Matrox.
W 1996 roku 3dfx wypuszcza na rynek, pierwszy powszechnie dostępny akcelerator 3d o nazwie Voodoo Graphics , później znany jako Voodoo 1. Glide interfejs programistyczny opracowany dla tych kart, stał się popularnym standardem, na komputery PC zgodne z architekturą x86 w drugiej dekadzie lat 90., przed erą DirectX.
Główna era GPU Pierwsza generacja (1999) związana z DirectX 7, obejmuje postęp w technologiach 3D, większą wydajność obliczeń, wdrożenie akceleracji sprzętowej. W tym samym roku NVIDIA wprowadziła pojęcie GPU (Graphics Processing Unit).
Druga generacja (2001–2006) wprowadziła DirectX 8, 9. Programowalne jednostki obliczeniowe: vertex shaders (cieniowanie wierzchołków) oraz pixel shaders (cieniowanie pikseli). Opracowano modele cieniowania Shader Model 1.0, 2.0 i 3.0. Jedną z najbardziej rozpoznawalnych serii GPU tej generacji była NVIDIA GeForce 3.
Trzecia generacja (2006–2009) czas DirectX 10 i DirectX 11, Shader Model 4.0, architektura CUDA, umożliwiającą wykonywanie obliczeń ogólnego przeznaczenia (GPGPU). Pierwszą serią kart graficznych w pełni zgodnych z DirectX 10 była NVIDIA GeForce 8.
Czwarta generacja (2009–2015) wprowadziła DirectX 11, Shader Model 5.0.