W modelu tym dane pojedynczego piksela są rozrzucone w pamięci w poszczególnych bitplanach i programowy dostęp do nich jest utrudniony. chunky – w którym wszystkie bity opisujące dany piksel są zapisane razem, jeden po drugim, w pamięci bufora ramki.
We wczesnych standardach większość trybów graficznych o ograniczonej ilości kolorów miała model planar. Pierwszym trybem korzystającym z modelu danych chunky był tryb 13h kart VGA o rozdzielczości 320×200 pikseli w 256 kolorach, w którym dane każdego piksela były zapisane w 1 bajcieczyli w 8 bitach, co dawało dokładnie 256 wartości - kolorów piksela.
Każdy ze standardów graficznych wymagał monitora (zwykle CRTz wyjątkiem komputerów przenośnych) współpracującego z kartami pracującymi w danym standardzie, działającego z określonymi w standardzie parametrami generacji obrazu, w szczególności rodzajem sygnałów i złącz, częstotliwością odchylania i rozdzielczością. Mogły one być kompatybilne wstecz (podobnie jak karty) jednak tryby wykorzystujące pełnię możliwości (szczególnie - rozdzielczość) zwykle wymagały monitora dla określonego standardu (lub wyższego). Wyjątkiem była karta Hercules wymagająca specjalnego monitora pracującego w tym standardzieze względu m. in.