Wysoka Porta zrzekła się swoich posiadłości w Syrii i Mezopotamii, a na tych obszarach planowano ustanowić mandaty Ligi Narodów. Jednocześnie arabskojęzyczne prowincje na Bliskim Wschodzie oraz w Afryce Północnej podzielono między Francję, Włochy i Wielką Brytanię. W Palestynie ustanowiono siedzibę dla narodu żydowskiego, zgodnie z Deklaracją Balfoura. Na Półwyspie Arabskim, Hidżaz stał się nowym niepodległym Królestwem Hidżazu. Uregulowano również prawo dostępu do świętych miejsc Medyny i Mekki.
Trację Wschodnią po Morze Czarne z Adrianopolem i półwyspem Gallipoli (z wyjątkiem Konstantynopola oraz jego bezpośredniego otoczenia) otrzymała Grecja. Uzyskała ona również prawo do okupacji i administrowania rejonem Smyrny (obecnie Izmiru), z obowiązkiem dopuszczenia tam lokalnego parlamentu, który po pięciu latach miałby się wypowiedzieć o dalszej przynależności tych terenów. Wcześniej, zgodnie z traktatem w Neuilly-sur-Seine, Bułgarię zmuszono do oddania Grecji – Tracji Zachodniej. W tym celu 10 sierpnia 1920 w Sèvres, Grecja zawarła dwie dodatkowe umowy międzynarodowe z pozostałymi sojusznikami: traktat dotyczący Tracji Zachodniej, a także traktat o ochronie mniejszości (religijnej i etnicznej).