Spojrzenie na te zniekształcenia daje pewne pojęcie jak odległe mogą być odczyty on- od odczytu języka chińskiego. Porównajmy angielskie słowa z ich wymową w japońskim: – miruku, (w bułce) – hambāgā, – raito.
Istnienie więcej niż jednego odczytu on- dla jednego znaku należy tłumaczyć faktem, że był on niezależnie kilkakrotnie importowany z różnymi słowami z różnych regionów Chin, gdzie znaki te miały odmienne sposoby odczytywania.
W językach chińskich znak ma zwykle tylko jeden odczyt.
W trakcie pisania znaków bardzo ważne jest zachowanie odpowiedniej kolejności stawiania kolejnych kresek. W przeciwnym razie znak będzie trudno zapisać i będzie on wyglądał nieestetycznie.
Kolejność pisania kresek w znaku Kolejność pisania kresek (hitsujun, 筆順) w znakach kanji określają następujące reguły: od góry do dołu (dotyczy pojedynczych kresek, jak również komponentów znaku), np. 三 od lewej do prawej 川 najpierw górna kreska pozioma, potem pionowa i na końcu dolna pozioma, np. w znaku 土 najpierw kreska środkowa, potem boczne w znakach takich, jak: 小, 氷, 当 jeśli jest część okalająca, rysuje się lewą stronę, następnie kreskę góra-prawa strona, a po wypełnieniu środka zamyka kreską dolną, np. 国 spośród kresek krzyżujących się, pierwsza ta skręcająca ku lewej, np.