Ich znajomość jest podstawą do zdania egzaminu Nihon kanji nōryoku kentei shiken na najwyższym poziomie.
W gazetach i czasopismach około 500 najpopularniejszych kanji stanowi 75% używanych znaków, 1000 stanowi 90%, zaś 2180 stanowi 99%.
Podział znaków Tradycyjnie, chińskie znaki są podzielone na sześć kategorii znanych jako rikusho (六書). Podział ten został wprowadzony prawie 1900 lat temu w klasycznym słowniku chińskim Shuōwén Jiězì (説文解字, jap. Setsumon kaiji):
piktogramy (象形文字 shōkei moji) – proste szkice, rysunki rzeczy, które reprezentują np.: „oko”, obecna postać 目 me, moku;
ideogramy proste (指事文字 shiji moji) – przedstawiają znaczenia abstrakcyjnych idei, jak cyfry i kierunki;
ideogramy złożone (会意文字 kaii moji) – składają się z dwóch lub większej liczby elementów, z których każdy przyczynia się do stworzenia znaczenia całego znaku, np.: znak 休 kyū (yasumu, „odpoczywać”) składa się ze znaku 人 hito, „człowiek” (tu w postaci klucza ⺅ „człowiek”) i znaku 木 ki „drzewo”, czyli „człowiek odpoczywający pod drzewem”;
znaki fonetyczno-ideograficzne (形声文字 keisei moji) – składają się z jednego elementu wyrażającego znaczenie i innego elementu reprezentującego dźwięk, a często także znaczenie;