drugi niebieski płócienny, obszyty potrójną białą taśmą, spięty czarnym krawatem długie spodnie sukienne granatowe płaszcz sukienny, a od 1930 roku na kurtka zimowa trzewiki czarne Do 1928 roku oficerowie marynarki nie mieli ubioru galowegoUbioru galowego nie miała także flota estońska, fińska i radziecka. Czuli oni duży dyskomfort przy spotkaniach z oficerami zagranicznych flot, kiedy to obowiązywały ustalone zasady morskiego obyczaju. Występowanie polskich oficerów w ubiorze powszednim w czasie spotkań oficjalnych było oceniane jako brak znajomości zwyczajów morskich lub traktowane jako prowokacja i wymagało ze strony polskich dowódców odpowiednich wyjaśnień.
W 1927 roku przyznano oficerom pałasz. W styczniu 1928 roku wszedł w użycie mundur galowy z czarnym kapeluszem i złotymi epoletami ozdobionymi frędzlami lub bulionami przy surducie. W 1936 roku ubiór oficerów marynarki wzbogacono o strój wieczorowywzorowany był na brytyjskim mess dress. Składały się na niego: półfrak i frak granatowy, kamizelka frakowa, półfrak biały, długie spodnie ze złotymi lampasami do półfraka i fraka, koszula frakowa z granatową muszką, peleryna granatowa, nowy pas paradny, sznury naramienne dla oficerów flagowych, ordynansowych i adiutantów.