Prostym przykładem kompresji stratnej obrazu jest np. zachowanie tylko co drugiego piksela, lub odrzucenie dwóch najmniej istotnych bitów. Takie metody nie dają jednak zadowalających rezultatów w porównaniu do metod opartych na modelach psychozmysłowych badanych w psychofizyce.
Najpopularniejsze algorytmy kompresji stratnej Obraz JPEG, podstawa algorytmu MPEG, oparty na DCT; JPEG2000, oparty na falkach; JPEG XR JPEG XS PNG; WEBP; JPEG XL HEIF/HEIC; AVIF, wywodzący się z video AV1.
Wideo MPEG MJPEG (Motion JPEG) — każda klatka jako oddzielny JPEG; popularny w kamerach przemysłowych i starszych kamerach cyfrowych Theora (VP3) — otwarty kodek, poprzednik VP8/VP9 DivX/Xvid; MPEG-2, stosowany do kompresji filmów na DVD; VC-1 / WMV (Windows Media Video) — kodek Microsoftu, stosowany m.in.