Henryk VII Luksemburski (ur. 1278/79 w Valenciennes;Dokładna data nie jest znana, w starszej litearaturze są wymieniane wcześniejsze daty. zm. 24 sierpnia 1313 w Buonconvento koło Sieny) – hrabia Luksemburga i Laroche, margrabia Arlon, od 1308 do 1313 król niemiecki, od 1312 cesarz rzymski.
Henryk VII jako hrabia był francuskim wasalemotrzymywał pieniądze zamiast ziemi w zamian za wierność. i do swojej koronacji utrzymywał dobre stosunki z dworem królewskim w Paryżu. Henryk był po 92 latach, od koronacji Fryderyka II, pierwszym królem, który został również cesarzem, przez co dążył do odnowienia władzy cesarskiej i wystąpił przeciw papieżowi i królowi francuskiemu. Był pierwszym z trzech cesarzy z dynastii Luksemburgów.
Życiorys Henryk jako hrabia i wybór na króla w 1308 Henryk VII był synem hrabiego Henryka VI, który poległ w 1288 w bitwie pod Worringen, i Beatrycze d'Avesnes. Jego ojczystym językiem był francuski, został wychowany we francuskiej kulturze rycerskiej. Henryk utrzymywał dobre kontakty z dworem w Paryżu i od 1294 był francuskim wasalem. Prowadził samodzielną politykę, która przyniosła mu sukcesy terytorialne.