Kreole odróżniali się zarówno od Europejczyków (z którymi toczyli wojny o niepodległość), Amerykanów z Północy (gringos), jak lokalnej ludności indiańskiej, czarnych i ludności mieszanej (metysów). W hierarchii społecznej epoki kolonialnej stali pomiędzy rdzennymi Europejczykami (gachupines), a ludnością rdzenną i niewolnikami. Ich dostęp do czołowych stanowisk w armii i polityce kolonii był mocno ograniczony (np. Kreolami było 14 wicekróli i 14 z 602 kapitanów generalnych i gubernatorów). Po uzyskaniu niepodległości Kreole stworzyli elity polityczne i gospodarcze nowych republik. Uprzywilejowaną społecznie i gospodarczo pozycję zachowują do dzisiaj, szczególnie w krajach, gdzie stanowili dużą część populacji (Argentyna).
Znanymi Kreolami byli, cesarzowa Józefina, wielu dowódców wojny o niepodległość kolonii hiszpańskich (Simón Bolívar, José de San Martín, Bernardo O'Higgins, Antonio José de Sucre)