Pierwszym programowalnym elektronicznym komputerem ogólnego przeznaczenia był ENIAC, budowany w latach 1943–1945 na Uniwersytecie Pensylwanii przez zespół Johna Mauchly’ego i J. Prespera Eckerta. Maszyna składała się z ok. 18 tysięcy lamp elektronowych i 1500 przekaźników, ważyła 30 ton i zajmowała pomieszczenie o wymiarach 15 na 9 metrów. Komputery lampowe określa się mianem pierwszej generacji.
Program przechowywany w pamięci mały|Replika komputera Small-Scale Experimental Machine, który w 1948 roku jako pierwszy wykonał program przechowywany w pamięci Projekt współczesnego komputera skrystalizował się w pracach Johna von Neumanna z lat 1945–1946, w których zaproponowano przechowywanie danych i instrukcji programu we wspólnej pamięci. Maszyny zbudowane według tego schematu nazywa się dziś komputerami o architekturze von Neumanna.