Oprócz walk z Amerykanami, partyzanci sandinistowscy stoczyli szereg walk z elitami nikaraguańskimi, które uważali za cięmiężycielskie i rasistowskie. W hasłach stworzonego przez Sandino ruchu pojawiły się hasła integracji Ameryki Latynoamerykańskiej i włączenia do antyamerykańskiej walki społeczności indiańskiej. Rebelia zakończyła się połowicznym zwycięstwem, a na jej skutek w 1933 roku Amerykanie opuścili Nikaraguę. Sandino został zabity (zabójstwo zlecił ambasador Stanów Zjednoczonych) rok później w trakcie rozmów pokojowych z rządem. Likwidacji lidera partyzanckiego dokonali członkowie zorganizowanej przez USA Gwardii Narodowej. Zabójstwo Sandino i rozbicie partyzantki doprowadziło do przejęcia pełni władzy przez proamerykańskiego Anastasia Somozę Garcíę, a następnie jego synów – Luisa Somozę Debayle i Anastasia Somozę Debayle.
Jako ruch rewolucyjno-partyzancki Sandinistowski Front Wyzwolenia Narodowego został utworzony w 1961 roku. Zainspirowany sukcesem rewolucji kubańskiej i postacią Augusta Sandino ruch przyjął ideologię lewicową w oparciu o idee teologii wyzwolenia i socjalizm demokratycznyRichard Collin;