Był też po wojnie przez szereg lat czynnym działaczem zarządu głównego Ligi Ochrony Przyrody, a zaraz po wojnie osobistą interwencj uratował od wycięcia las w otoczeniu schroniska na Hali Gąsienicowej.

W latach 1945–1946 pracował w Biurze Odbudowy Stolicy (BOS), w latach 1946–50 w Lidze Morskiej, był także urzędującym członkiem prezydium Zarządu Głównego PTTK w latach 1950–55.

Przez ostatnie 10 lat życia (1955–65) był kierownikiem redakcji turystycznej wydawnictwa Sport i Turystyka.

Jest autorem książki Wśród gór Marokka (1935). Był głównym twórcą i współautorem dzieła zbiorowego Przewodnik po Polsce (1963). Opracował antologię relacji z polskich wypraw alpinistycznych i polarnych z okresu międzywojennego: Polacy na szczytach świata (1964).

Spoczął na cmentarzu na Starych Powązkach (kwatera 161, rząd 1, miejsce 26).

Życie prywatne Od września 1939 żonaty z Grażyną Terlikowską-Wojsznis (1916–1989), wówczas studentką filozofii, później zaangażowaną w ZWZ/AK (w tym w pomoc ukrywającym się przed Niemcami Żydom), po wojnie m.in.