Zimą 1840/1841 roku Johann Jakob Brahms udał się wraz z siedmioletnim synem, Johannem Brahmsem, do pianisty Otto Friedricha Willibalda Cossela, zamieszkałego przy Steindamm 7 w Hamburgu. Celem wizyty było rozpoczęcie systematycznej edukacji muzycznej chłopca. Johannes Brahms, mimo młodego wieku, zwracał uwagę swoim poważnym usposobieniem, spokojem oraz skupieniem, które wyraźnie odróżniały go od rówieśników. Opisywany był jako dziecko szczupłe, o jasnych włosach i niebieskich oczach, o starannym wyglądzie, określane w ówczesnych relacjach jako „nienagannie schludne”. Momentem, który szczególnie przykuł uwagę Cossela, nie była rozmowa dorosłych, lecz reakcja chłopca. W chwili, gdy ojciec kończył ustalenia dotyczące lekcji, dziecko zareagowało widocznym poruszeniem i emocjonalnym zaangażowaniem, co zostało odczytane jako przejaw wyjątkowej wrażliwości i intensywności przeżyć. Wrażenie to przesądziło o pozytywnej decyzji pedagoga i rozpoczęciu nauki Johannesa Brahmsa pod jego kierunkiem. U Cossela, uczył się podstaw gry na fortepianie. Około rok później sytuacja rodzinna Brahmsów uległa zmianie: Johann Jakob Brahms wraz z żoną przeprowadzili się do mniejszego mieszkania przy Dammthorwall 29, natomiast Cossel objął dotychczasowe lokum rodziny przy Ulricusstrasse.