Hrozný, Die Lösung des hethitischen Problems, s. 33.. Dokładniejsze analizy przedstawił w gramatyce języka hetyckiego opublikowanej w 1917 r.B. Hrozný, Die Sprache der Hethither, ihr Bau und ihre Zugehörigkeit zum indogermanischen Sprachstamm. Ein Entzifferungsversuch, Leipzig 1917.
Pozycja hetyckiego w rodzinie języków indoeuropejskich Pozycja języka hetyckiego w drzewie rodziny języków indoeuropejskich jest wciąż przedmiotem dyskusji. Konsensus panuje co do tego, że gałąź anatolijska oddzieliła się jako pierwszaH.C. Melchert, The Dialectal Position of Anatolian within Indo-European, s. 24–31; D. Ringe et al., Indo-European and Computational Cladistics, s. 59–129 (różne modele podziału grup językowych, grupę anatolijską zawsze oddziela się jako pierwszą); M. Popko, Ludy i języki starożytnej Anatolii, s. 65–73 (o grupie anatolijskiej); A. Kloekhorst, Anatolian, s. 66–67.. Wskazują na to archaiczne elementy obecne w hetyckimA. Lehrman, Reconstructing Proto-Indo-Hittite, s. 106–130; J. Boley, Anatolian Archaisms and the Origin of Indo-European Roots, s. 57–68; M. Popko, Ludy i języki starożytnej Anatolii, s. 66–67.;