ich komentarze zostały włączone do publikacji KnudtzonaS. Bugge, Bemerkungen zu den Arzawa-Briefen, s. 57–107; A. Torp, Bemerkungen zu den Arzawa-Briefen, s. 108–124.. Poza tym jednak identyfikacja „języka arzaweńskiego”Tak wstępnie ten język określił Knudtzon, por. J.A. Knudtzon, Die zwei Arzawa Briefe, s.131: „Arzawische Wörter”. z nieznanym dotąd przedstawicielem rodziny języków indoeuropejskich nie zyskała szerszego poparcia w środowisku badaczyB.J. Collins, The Hittites and Their World, s. 5.. W kolejnych latach Knudtzon stracił przekonanie co do słuszności swoich twierdzeń i choć oficjalnie się z nich nie wycofał, wyrażał takie wątpliwości w prywatnej korespondencji do Otto Webera, o czym Weber wspomniał w drugim tomie wydania listów z Amarny z 1915 r.J.A. Knudtzon, O. Weber, E. Ebeling, El-Amarna-Tafeln, vol. II, s. 1074: „Knudtzon hat sie für indogermanisch erklären wollen, nicht ohne starken Widerspruch zu finden, und einer brieflichen Mitteilung kann ich entnehmen, daß er jetzt selber gegen seine frühere Meinung Bedenken hegt”. Jednocześnie jeszcze w tym samym tomie identyfikację „języka arzaweńskiego” uznano za „sporną”J.A. Knudtzon, O. Weber, E. Ebeling, El-Amarna-Tafeln, vol. II, s.