Powiązanie Hetytów z epoki brązu z „Chetytami” ze Starego Testamentu wynikało z błędnego przekonania pionierów hetytologii (William Wright, Archibald Henry Sayce), że znane już wtedy ze źródeł egipskich i akadyjskich potężne państwo „Hatti” znajdowało się w północnej SyriiB.J. Collins, The Hittites and Their World, s. 3–4; T. Bryce, The World of the Neo-Hittite Kingdoms, s. 73.. Polska forma „hetycki” kontynuuje niemiecki uzus wyprowadzania nazwy „Hetyci” od imienia biblijnego Cheta (ḥêṯ, חֵֽת׃; por. niem. Hethiter, Hethitologie)T. Bryce, The World of the Neo-Hittite Kingdoms, s. 73., w przeciwieństwie do angielskiej formy bazującej na nazwie plemienia „Chittytów” (ha-ḥittî, הַחִתִּ֥י; por. ang. hittite, hittitology)B.J. Collins, The Hittites and Their World, s. 4..
Hetyci swój język określali jako „nesycki”. Źródła poświadczają formy nešili i nešumnili, które zbudowane są z nazwy miasta Nesa (czyli Kanesz) i sufiksu -ili (nešili) łączącego się z nazwą geograficznąH.A. Hoffner, H.C. Melchert, A Grammar of the Hittite Language, s. 292., opcjonalnie rozszerzonego o kolejny sufiks -uman (nešumnili) odnoszącego się do nazwy etnicznejH.A. Hoffner, H.C. Melchert, A Grammar of the Hittite Language, s. 60.. Formy te oznaczają dosłownie „w (języku) Nesy / po nesycku”.