thumb|Języki romańskie w Europie thumb|Zasięg pięciu największych języków romańskich Języki romańskie (od łacińskiego przysłówka romanice „po rzymsku, w języku wernakularnym”) – grupa języków indoeuropejskich, którymi posługuje się jako językami ojczystymi około 750 mln osób, zamieszkujących przede wszystkim Europę Południową i Amerykę Łacińską. Języki romańskie wywodzą się z języka łacińskiegoRomance – glottolog.org.. Najpowszechniej używanymi językami z tej grupy są: hiszpański, portugalski, francuski, włoski i rumuński. Bogatą tradycję literacką posiadają również języki oksytański, kataloński, galicyjski, wenecki i języki retoromańskie.
Języki te rozwinęły się w okresie preromańskim (476–800 rok n.e.) z łaciny ludowej, którą posługiwano się na znacznych obszarach imperium rzymskiego. Okres od 800 roku uznaje się za okres romański.
Na bazie języków romańskich powstały języki sztuczne, z których najbardziej znane to esperanto i interlingua.
Uproszczona klasyfikacja języków romańskich na podstawie Ethnologue języki italskie języki romańskie (ok. 750 mln) języki wschodnioromańskie (ok. 26,2 mln) arumuński (macedorumuński) (ok. 150 tys.) istrorumuński (ok. 0,5 tys.) meglenorumuński (ok. 12 tys.) rumuński (dakorumuński) (ok. 26 mln) języki italsko-zachodnioromańskie