Podstawowym podziałem ubocznych użytków leśnych jest podział ze względu na pochodzenie: pochodzenia roślinnego- żywice, gumy, kora, listowie, owoce leśne, grzyby jadalne, zioła lecznicze i przemysłowe, choinki itp, pochodzenia zwierzęcego - produkty łowiectwa i pszczelarstwa leśnego, ślimaki, jedwabnictwa uprawianego w związku z lasem (jedwab). kopaliny - torf, żwir, glina itp.
Użytki uboczne pozyskiwane są ze stanu naturalnego, niektóre wytwarzane są również w plantacjach, farmach i półuprawach. Wartość użytków ubocznych polega głównie na ich specyficznych i niezastąpionych właściwościach. Owoce leśne zawierają naturalne i łatwo przyswajalne związki mineralne i organiczne, witaminy oraz ciała czynne, nadające im niezwykłe wartości odżywcze, smakowe i zdrowotne. Grzyby są cenione dla swych wartości smakowych. Poważnym źródłem pożywienia była kiedyś dziczyzna. Wartość jadalnych produktów leśnych jest szczególnie doceniana obecnie, gdyż - jak dotychczas - są one wytworem naturalnego środowiska. Doniosłe znaczenie mają również zioła lecznicze i farmaceutyczne. Duże znaczenie gospodarcze mają żywice, które przerabiane są na kalafonię, terpentyny i produkty ich przerobu. Uboczne użytki leśne zwiększają zakres produkcji gospodarstwa leśnego i przyczyniają się do intensyfikacji produkcji.
Kategoria:Użytkowanie lasu