Użytki leśne są to płody leśne i różne dobra materialne pozyskiwane z lasu, wykorzystywane do zaspokojenia potrzeb człowieka. Jedne z nich nadają się do bezpośredniego użycia inne są surowcami do dalszego przerobu. Użytki leśne są przedmiotem zainteresowania nauki o użytkowaniu lasu. Właściwością użytków leśnych jest ich pochodzenie biologiczne, w związku z czym mogą być odtwarzane (reprodukowane) w lesie w procesie biosyntezy, dzięki czemu zasoby ich - przy racjonalnej gospodarce leśnej – są niewyczerpalne, choć ograniczone.
Użytki leśne dzieli się na: główne, zwane również drzewnymi, obejmują sortymenty drewna okrągłego i wyroby drzewne, pozyskiwane ze ściętych drzew, zarówno z części nadziemnych, jak i podziemnych; lub drzewa na pniu jeśli są one zbywane w tej formie przez gospodarstwo leśne. Pozyskiwanie drewna było i jest podstawowym celem materialnej produkcji leśnej.Ze względu na rodzaj użytkowania, użytki główne dzieli się na: użytki przedrębne, użytki rębne. uboczne, zwane są niekiedy niedrzewnymi, obejmują dużą i niejednorodną grupę bogactw leśnych, których ilość zmienia się zależnie od potrzeb człowieka oraz zdobytej wiedzy o ich przydatności. Ze względu na ich właściwości, sposoby pozyskania i zużycia wyróżnia się kilka grup użytków leśnych ubocznych.