Niektóre parkingi pobierają niższe opłaty dla klientów „early bird”, którzy przyjeżdżają na parking przed upływem określonego czasu.

Niektóre z tych przykładów nie są czystą „dyskryminacją cenową”, ponieważ różnica w cenie jest związana z kosztami produkcji: koszt krańcowy zapewnienia energii elektrycznej lub miejsc parkingowych jest bardzo niski poza godzinami szczytu. Zachęcając konsumentów do przestawienia się na korzystanie z energii elektrycznej poza godzinami szczytu, czyni się to w takim samym stopniu, aby zminimalizować koszty, jak i zmaksymalizować przychody.

Kombinacje Typy dyskryminacji cenowych nie wykluczają się wzajemnie. W związku z tym firma może np. różnicować ceny w zależności od grupy klientów, a następnie oferować zniżki hurtowe. Przykładem mogą być linie lotnicze stosujące kilka różnych rodzajów dyskryminacji cenowej.

Współczesna klasyfikacja rodzajów dyskryminacji cenowej Podział pierwszego/drugiego/trzeciego stopnia dyskryminacji cenowej wynika z nomenklatury przyjętej przez Arthura Pigou w jego dziele pt. „Ekonomika dobrobytu” z 1932. Jednak te kategorie nie wykluczają się wzajemnie ani nie są wyczerpujące.