die Schule des Kindes – im Chind sini Schuel
das Buch gehört dem Kind – s Buech ghört em Chind
die Mutter überredet das Kind – d Mueter überredt s Chind
Przypadki Wołacz
W szwajcarskich gwarach rozróżnia się przypadek wołacza od innych przypadków przez opuszczenie rodzajnika, który w innych przypadkach jest obowiązkowy.
Przykład:
Mianownik (obowiązkowo z rodzajnikiem, inaczej niż po niemiecku):
Dr Vatter geit hei – Ojciec idzie do domu
D'Mueter lismet – Matka robi na drutach
Ds Ching gränet – Dziecko płacze
Wołacz (bez rodzajnika):
Vatter, gang hei – Tato, idź do domu
Mueter, tue lisme – Mamo, rób na drutach
Ching, tue nid gräne – Dziecko, nie płacz
Koniugacja (Czasownik) Bezokoliczniki W szwajcarskich gwarach pojawia się dodatek „go”.
Przykład:
Wir gehen einkaufen – Mer gönd go ychaufe.
Wir gehen heute im Restaurant essen. – Mer gönd hüt im Restooràà go ässe.
Ich gehe spazieren – I gaa go spaziere.
ale: (czasowniki modalne)
Ich muss noch viel lernen. – I mues no vil lerne.
Ich soll aufräumen. – I sött ufrume.
Ich kann lesen. – I cha läse.
Czasowniki Również w gwarach szwajcarskich występuje koniugacja.