Przykładowo, na podstawie rzeczownika blomma – kwiat:
Forma Liczba pojedyncza Liczba mnoga nieokreślona (en) blomma blommor określona blomman blommorna
Przypadek główny odpowiada funkcyjnie polskiemu mianownikowi, celownikowi, biernikowi, miejscownikowi, narzędnikowi i wołaczowi. Zamiast deklinacji, podobnie jak w języku angielskim, funkcje tych przypadków pełnią związki syntaktyczne, np.: Det här är en bok – To jest książka. Jag ser en bok – Widzę książkę. Han bläddrar i boken – On wertuje książkę (dosłownie w książce). Det står inte i boken – Tego nie ma w książce. Han gav boken en ny titel – Dał książce nowy tytuł. Dopełniacz formalny ma we wszystkich postaciach (tzn. z rodzajnikiem i bez rodzajnika) końcówkę -s. Forma Liczba pojedyncza Liczba mnoga nieokreślona (en) blommas blommors określona blommans blommornas
Dopełniacz z końcówką -s występuje dziś stosunkowo rzadko: