Ci, którzy oczekiwali pomocy z zewnątrz, dzielili się na germanofilów i zwolenników Ententy. Pierwsi stanowili znikomą mniejszość. Z początku, gdy w Brześciu toczyły się rokowania pokojowe, w państwach centralnych nikt nie pokładał nadziei. Gdy jednak w lutym 1918 r. walki na froncie wschodnim znowu wybuchły, a Niemcy otwarcie wystąpili przeciwko bolszewikom, pewna liczba polityków i wojskowych rosyjskich zaczęła wierzyć w możliwość obalenia czerwonych przy pomocy wojsk niemieckich, które obawiały się, że po utrwaleniu się komunizmu w Rosji zalęgnie się on również w Rzeszy. Ogromna większość wrogów bolszewików znajdowała się jednak w łączności z Ententą. Akcją tą kierował Komitet Obrony Ojczyzny i Wolności, na którego czele stał Boris Sawinkow.

Wyprawa Krasnowa i Kiereńskiego na Piotrogród thumb|Sztandar Armii Czerwonej