Hantili I (1590–1560 p.n.e.) przejął władzę, jednak za jego rządów Hetyci stracili kontrolę nad północną Syrią na rzecz Hurytów, co znacząco osłabiło państwoE. Klengel, H. Klengel, Hetyci i ich sąsiedzi, s. 48.. Kolejni władcy, Zidanta I, Ammuna i Huzzija I, nie zdołali powstrzymać postępującego upadku. Telipinu (1525–1500 p.n.e.), który objął tron po Huzziji, przywrócił stabilność wewnętrzną królestwa, ustanawiając zasady dziedziczenia tronu, aby zapobiec dalszym spiskom i walkom o władzęE. Klengel, H. Klengel, Hetyci i ich sąsiedzi, s. 49–50.. Mimo jego reform, późniejsi władcy, tacy jak Alluwamna, Hantili II, Zidanta II i Huzzija II, nie byli w stanie przywrócić państwu dawnej potęgi, a ich rządy koncentrowały się głównie na obronie przed zagrożeniami zewnętrznymi, w tym ze strony królestwa KizzuwatnyE. Klengel, H. Klengel, Hetyci i ich sąsiedzi, s. 51..