osoby starającej się o azyl, ujawnianie orientacji seksualnej osób homoseksualnych bez ich wyraźnej zgody (celowe lub wynikające z zaniedbania), zwłaszcza wtedy, gdy naraża to daną osobę na przemoc, stosowanie testów mających na celu ustalanie orientacji seksualnej (sama procedura jest odczłowieczająca np. przez pseudomedyczne testy analne, ale również przeprowadzanie jej w celu odmawiania osobom homoseksualnym wiz wjazdowych lub w penalizacji), stosowanie kar cielesnych wobec osób homoseksualnych (np. biczowania), urządzanie polowań na osoby homoseksualne, arbitralne aresztowanie osób homoseksualnych (np. pod pretekstem naruszenia kwarantanny), szantażowanie osób homoseksualnych, zbieranie materiałów na temat orientacji seksualnej danej osoby (np. Akcja „Hiacynt”), także w konkretnym celu, np. wymuszania współpracy z agencją wywiadowczą, więzienie osób homoseksualnych (po pokonaniu nazistowskich Niemiec w 1945 r. więźniowie skazani na podstawie paragrafu 175 nie zostali zwolnieni), utrzymywanie rejestru karnego biorącego pod uwagę homofobiczne przepisy i sprawiające trudności w życiu społecznym (np. paragraf 175 w Niemczech lub Sekcja 28 Local Government Act 1988), torturowanie osób homoseksualnych, nagradzanie zachowań homofobicznych, homofobiczne wypowiedzi i retoryka kandydatów na urzędyNp.