dla pozyskiwania elektoratu (zwłaszcza przez populistów), fałszywe nazywanie homoseksualności chorobą, zaniedbywanie obowiązków państwa w kwestii zapewnienia bezpieczeństwa osobom homoseksualnym (również utrudnienia w zgłaszaniu przestępstw nienawiści na policji) oraz karaniu sprawców przestępstw motywowanych homofobią, brak reakcji ze strony kluczowych urzędów państwa (np. prezydenta) na przemoc wobec osób LGBT, marginalizacja polityczna osób homoseksualnych lub nawoływanie do niej, stosowanie różnego wieku przyzwolenia dla par homoseksualnych, niż dla par heteroseksualnych, odwoływanie wydarzeń związanych ze społecznością LGBT, powstrzymywanie działalności społecznej osób homoseksualnych (np. przez próby utrudniania jej, prześladowania, uniemożliwianie, instytucjonalne utrudnianie jej oraz bojkot organizacji sprzyjających równouprawnieniu), odmawianie azylu osobom homoseksualnym będących obywatelami państw, gdzie homoseksualność jest karana, przez państwa, gdzie jest ona legalna, arbitralne kwestionowanie orientacji seksualnej, np.