96 Konstytucji marcowej wraz z innymi jej przepisami, z wyjątkiem wyraźnie utrzymanych w mocy, został uchylony. Jednocześnie państwo polskie nie przywracało cofniętych prerogatyw stanu szlacheckiego – art. 7 Konstytucji kwietniowej stanowił: 1. Wartością wysiłku i zasług obywatela na rzecz dobra powszechnego mierzone będą jego uprawnienia do wpływania na sprawy publiczne. 2. Ani pochodzenie, ani wyznanie, ani płeć, ani narodowość nie mogą być powodem ograniczenia tych uprawnieńUstawa Konstytucyjna z dnia 23 kwietnia 1935 r. (). Konstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej do kwestii tytułów szlacheckich i arystokratycznych nie odnosiła się w ogóleKonstytucja Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej uchwalona przez Sejm Ustawodawczy w dniu 22 lipca 1952 r. (). Zanim jednak 22 lipca 1952 uchwalono Konstytucję PRL, w manifeście PKWN 22 lipca 1944 tymczasowo zostały przywrócone do życia „podstawowe założenia” Konstytucji marcowej, która „herbów, tytułów rodowych i innych” nie uznawała, z czego wypływa wniosek, że Polska Ludowa, podobnie jak II RP do 1935, także tych tytułów nie uznawała (pozostawałoby to zresztą w sprzeczności z aksjologią państwa komunistycznego, gdzie szlachta i arystokracja byli wrogami klasowymi, jako obszarnicy i wyzyskiwacze).