droga, wysoko przetworzona substancja o barwie od białej do lekko beżowej, o dużej zawartości heroiny.
Odkrycie i historyczne zastosowania Heroina została otrzymana po raz pierwszy przez chemika brytyjskiego C.R. Aldera Wrighta w 1874 roku. Eksperymentował on z morfiną, łącząc ją z różnymi kwasami w laboratorium Szkoły Medycznej Szpitala St. Mary w Londynie. Podczas gotowania morfiny z bezwodnikiem octowym po kilku godzinach uzyskał diacetylową pochodną morfiny – diacetylomorfinę. Związek ten wysłał do F.M. Pierce’a z Owens College w Manchesterze do przebadania na zwierzętach. Substancja ta, podana w zastrzyku podskórnym młodym psom i królikom powodowała m.in. głęboką depresję, strach, senność, wrażliwość oczu, zwężone źrenice i znaczny ślinotok. Oddychanie było początkowo przyspieszone, a później opóźnione. Stwierdzono też spowolnioną i nieregularną pracę serca oraz wyraźny brak kontroli nad odruchami mięśniowymi. Doszło też do utraty władzy w tylnych łapach. Temperatura ciała obniżyła się o około 4 stopnie.