z działalnością Andrzeja Jagodzińskiego, Leszka Możdżera i Włodzimierza Nahornego.
Wśród późniejszych zjawisk stylistycznych wymieniany jest także yass, zapoczątkowany przez trójmiejską grupę Miłość i łączący free jazz, rock, nową falę, działania performatywne i poezję.
Charakterystyka stylistyczna jazzu w Polsce nie sprowadza się więc do jednego nurtu ani jednolitego modelu estetycznego. Źródła przedstawiają go raczej jako zjawisko wielonurtowe: zakorzenione w recepcji jazzu amerykańskiego, rozwijające równolegle nurty tradycyjne, nowoczesne i eksperymentalne, a zarazem w części twórczości poszukujące lokalnych odniesień przez folklor, muzykę Chopina, Szymanowskiego oraz inne składniki polskiej kultury muzycznej.
Historia Początki i okres międzywojenny Korzenie jazzu w Polsce sięgają okresu międzywojennego, choć przed II wojną światową nie miał on jeszcze bogatej ani samodzielnie ukształtowanej tradycji. Funkcjonował przede wszystkim w kręgu muzyki tanecznej, kabaretowej i rozrywkowej, a samo pojęcie jazzu odnoszono często szeroko do nowoczesnej muzyki tanecznej z elementami jazzowymi.