Po zwolnieniu z wojska rozpoczął praktykę adwokacką. W lutym 1925 złożył egzamin adwokacki i został wpisany na listę adwokatów w Okręgu Izby Adwokackiej w Krakowie. 1 marca tego roku otworzył kancelarię adwokacką w Krośnie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień sanok. Posiadał przyw szeregach dział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”. W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę w batalionie wartowniczym nr 102. Dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Oflagu VII A Murnau.
Po uwolnieniu z niewoli i powrocie do Krosna kontynuował praktykę adwokacką. Równocześnie pełnił funkcję prezesa zarządu powiatowego Polskiej Partii Socjalistycznej w Krośnie. Był inwigilowany i represjonowany przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie i Powiatowego Urzędu BP w Krośnie. 3 stycznia 1947 został zatrzymany pod zarzutem „szerzenia propagandy antypaństwowej”. W marcu 1947 zwolniony na mocy amnestii. 7 listopada 1947 zatrzymany ponownie przez PUBP w Krośnie i skierowany do WUBP w Rzeszowie jako podejrzany „o działalność antypaństwową”.