II wojna światowa i zmiana tożsamości Po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną Heller pracował jako dekorator w tamtejszym Teatrze Wielkim i ilustrator w polskojęzycznym piśmie satyrycznym Krokodyl na Zachodniej Ukrainie. Po ataku III Rzeszy na ZSRR w 1941 i wkroczeniu do Lwowa wojsk niemieckich wraz z żoną zostali zmuszeni do ucieczki. Początkowo ukrywali się na terenach wiejskich. W zamian za schronienie i wyżywienie wykonywali prace malarskie i konserwatorskie w kościołach. W latach 1941–1944 osiedli w Warszawie, najprawdopodobniej w kamienicy u zbiegu ulic Słowackiego i Filareckiej na Żoliborzu. Aby uniknąć prześladowań ze względu na pochodzenie żydowskie, Ludwik Heller i Temka Kritz przyjęli fałszywe nazwiska – Ludwik Cieślik i Łucja Kastory. W tym czasie utrzymywali się głównie z rysowania i sprzedaży pocztówek.
Podczas powstania warszawskiego Ludwik i Łucja nadal przebywali na Żoliborzu. Po kapitulacji dzielnicy 30 września 1944 zostali wraz z ludnością cywilną wypędzeni do obozu przejściowego w Pruszkowie. Przed transportem do obozu koncentracyjnego lub na roboty przymusowe uchroniła artystę jego znajoma Wanda Domińska, która zabandażowała jego głowę, pozorując obrażenia. Dzięki temu władze obozowe uznały go za niezdolnego do pracy.