Ten program, rozwijany początkowo jako narzędzie badania silnych pól grawitacyjnych i zderzeń zwartych obiektów, stał się jednym z początków jako osobnej dziedziny obliczeniowej ogólnej teorii względności.

Znaczenie pracy Znaczenie pracy DeWitta polega na połączeniu kilku tradycji: relatywistycznej teorii grawitacji, metod kwantowej teorii pola, kosmologii kwantowej i formalnych podstaw mechaniki kwantowej. Równanie Wheelera-DeWitta stało się symbolem kanonicznego programu kwantowania geometrii, a jego prace nad efektywnym działaniem i technikami kowariantnymi weszły do standardowego języka teorii pola. Jednocześnie jego redakcyjna i organizacyjna rola pomogła nadać trwały kształt debacie o interpretacji Everetta oraz powojennemu środowisku badań nad grawitacją.

Nagrody i wyróżnienia W 1987 roku DeWitt otrzymał Medal Diraca Międzynarodowego Centrum Fizyki Teoretycznej (ICTP) za wkład w teoretyczne podstawy grawitacji kwantowej i kwantowej teorii pola. W 2002 roku przyznano mu , a w 2005 roku, już pośmiertnie, Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego. Był również członkiem Narodowej Akademii Nauk Stanów Zjednoczonych oraz Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauki, a w latach 1975–1976 stypendystą Fundacji Guggenheima.