DeWitt zmarł w 2004 roku w Austin na raka trzustki; pozostawił żonę i cztery córki.
Grawitacja kwantowa i teoria pola Najbardziej wpływowy nurt prac DeWitta dotyczył próby potraktowania pola grawitacyjnego jako układu podlegającego regułom mechaniki kwantowej. W trzyczęściowym cyklu artykułów Quantum Theory of Gravity opublikowanym w 1967 roku w Physical Review przedstawił kanoniczną postać kwantowej teorii grawitacji, w której stan całej geometrii trójwymiarowej opisuje funkcjonał falowy spełniający równanie nazwane później równaniem Wheelera-DeWitta, a następnie rozwinął kowariantne i diagramatyczne podejście do tej teorii.
W tym ujęciu czas nie występuje po prostu jako zewnętrzny parametr, lecz jest spleciony z dynamiką geometrii. Z tego powodu prace DeWitta stały się jednym z klasycznych punktów odniesienia dla problemu czasu w grawitacji kwantowej, dla badań nad funkcją falową Wszechświata oraz dla późniejszych modeli minisuperspace. Sam DeWitt traktował formalizm jako część szerszego programu kwantowania całych pól i geometrii, a nie jako gotową, kompletną teorię mikroskopowej czasoprzestrzeni.