Geneza Teoria popychania wyrosła z badań nad ograniczoną racjonalnością, heurystykami i błędami poznawczymi, które podważały klasyczny model człowieka jako w pełni racjonalnego maksymalizatora użyteczności. Ważnym poprzednikiem teorii była teoria perspektywy Daniela Kahnemana i Amosa Tversky’ego z 1979 roku, opisująca m.in. awersję do straty oraz zależność decyzji od punktu odniesienia.

W 2003 roku Richard Thaler i Cass Sunstein opublikowali artykuł Libertarian Paternalism, w którym przedstawili koncepcję pogodzenia troski o dobrostan jednostki z zachowaniem jej wolności wyboru. W tym samym roku opublikowali również tekst Libertarian Paternalism Is Not an Oxymoron, w którym rozwinęli argument, że instytucje publiczne i prywatne nie mogą uniknąć wpływania na decyzje, ponieważ każdy sposób przedstawienia opcji tworzy określoną architekturę wyboru.