Po roku 1900 siedziba szkoły przeniesiona została do lokali przy ówczesnej ulicy Kolejowej 11 (obecnej ulicy Westerplatte), a w latach 1912–1913 roku instytucję upaństwowiono i przekształcono w C.K. Szkołę Przemysłową Żeńską. Rozwój placówki wymusił rozbudowę bazy dydaktycznej, co wiązało się z koniecznością stworzenia nowej siedziby szkoły. Brano pod uwagę różne lokalizacje dla budowy nowego gmachu, m.in. przy ulicy Szujskiego czy Asnyka. Ostatecznie Zarząd Miasta wygospodarował na ten cel teren na Półwsiu Zwierzynieckim, ówcześnie XII dzielnicy katastralnej miasta, włączonej w jego granice kilka lat wcześniej, w roku 1909. Grunty te zostały uwolnione pod realizację zabudowy kubaturowej po likwidacji Bastionu I „Zwierzyniec”, stanowiącego element umocnień Twierdzy Kraków.
Projekt gmachu szkoły sporządził Jan Zawiejski, ówczesny architekt miejski. Głównym inwestorem budowy, z uwagi na państwowy charakter szkoły, było Ministerstwo Robót Publicznych w Wiedniu, co w projekcie budynku zaakcentowano wielką płaskorzeźbą dwugłowego orła austriackiego w centralnej części fasady. Roboty budowlane zaczęto w 1913 roku. Do momentu wybuchu I wojny światowej ukończono zasadnicze prace konstrukcyjne. Budynek był zadaszony, jednak wciąż nieukończony, szczególnie wewnątrz.