Na Uczelni pełnił szereg odpowiedzialnych funkcji - był m.in. prodziekanem, pracował i przewodniczył licznym Komisjom Wydziałowym i Uczelnianym. W 1985 r. objął funkcję dyrektora Instytutu Podstawowych Problemów Elektrotechniki i Energoelektroniki, przemianowanego w 1989 r. na Instytut Elektrotechniki Teoretycznej i Przemysłowej. W 1994 r. przeszedł na emeryturę.

Od 1975 r. był członkiem Komitetu Elektrotechniki PAN, przez jedną kadencję był członkiem prezydium tego Komitetu, od 1976 r. był członkiem zespołu dydaktyczno-wychowawczego Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, od 1980 do 1991 r. członkiem Rady Naukowej Instytutu Spawalnictwa, od 1991 do 1994 r. był członkiem Rady Naukowej Branżowego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Maszyn Elektrycznych KOMEL w Katowicach. W latach 1986–1991 był członkiem Rady Naukowej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Dźwignic i Urządzeń Transportowych DETRANS. W latach 1985–1991 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Elektrotechniki w Warszawie, a od 1987 r. członkiem Rady Programowej Zakładu Badań Podstawowych Elektrotechniki PAN w Warszawie. Od 1988 r. był członkiem Rady Redakcyjnej „Archiwum Elektrotechniki” PAN. Był jednym z założycieli i członkiem Rady Programowej międzyuczelnianego pisma „Jakość i Użytkowanie Energii Elektrycznej”.