W spektaklu po raz pierwszy w gatunku dramatu muzycznego udało się jej połączyć elementy dramatyczne i wokalne w taki sposób, by ukazać psychologię postaci i jej wewnętrzny świat.
Młoda aktorka swoimi kreacjami zdobywała uznanie w czasie kampanii hudżum, prowadzonej przez Komunistyczną Partię Związku Radzieckiego, a także dżadidyzmu, którego celem była modernizacja kultury islamskiej. Jednym z jej celów hudżum, było wyzwolenie muzułmańskich tadżyckich i uzbeckich kobiet poprzez zniesienie obowiązku noszenia parandży i czaczwanów zasłaniających twarz i wprowadzenie ich na rynek pracy. Fanatycy religijni i osoby broniące tradycyjnego porządku nie popierali zmian. Wiele kobiet, które zdjęły parandżę, zostało zabitych lub padło ofiarą przemocy ze strony własnych rodzin lub lokalnej ludności. Jedną z ofiar była Saidazimova. W wyniku nacisków rodziny, która uważała, że Tursunoy zhańbiła ją występując na scenie z odsłoniętą twarzą, 19 maja 1928 r. w Bucharze mąż dokonał zabójstwa honorowego, zadając jej kilka ran kłutych nożem.